چالشهای انرژی، صادرات و کشتارگاهها؛ ضرورت راهکارهای حمایتی و فرهنگی
رئیس اداره نظارت بر بهداشت عمومی و ایمنی غذایی اداره کل دامپزشکی استان مرکزی، سه حوزه تأمین انرژی، نوسانات قوانین صادراتی و هزینههای ناشی از ارتقای استانداردهای کشتارگاهها را از مهمترین چالشهای تولیدکنندگان پروتئین در استان برشمرد و بر لزوم ارائه راهکارهای حمایتی و فرهنگسازی گسترده تأکید کرد.
به گزارش روابط عمومی اداره کل دامپزشکی استان مرکزی، محمد رضایی با اشاره به وابستگی شدید واحدهای مرغداری و صنایع غذایی به برق پایدار، گفت: نوسانات شبکه برق نهتنها به تجهیزات حساس این واحدها خسارت وارد میکند، بلکه بهدلیل ماهیت محصولات، احتمال فساد و تلفات را به شدت افزایش میدهد. وی افزود: تولیدکنندگان ناگزیر به استفاده از موتورهای برق اضطراری هستند، اما تأمین سوخت مورد نیاز آنها (بنزین و گازوئیل) با موانع جدی روبرو است و تخصیص سهمیه اختصاصی سوخت، ضرورتی انکارناپذیر برای کاهش خسارتهای مالی و تولیدی محسوب میشود.
دکتر رضایی در ادامه به چالش صادرات اشاره کرد و تغییرات مکرر و ناگهانی مقررات را عامل اصلی مختلشدن برنامهریزی تولیدکنندگان دانست. وی تأکید کرد: تغییر رویه از وضعیت آزاد به ممنوعیت در بازههای زمانی کوتاهمدت، امکان ایفای تعهدات قراردادهای بلندمدت با شرکای خارجی را از تولیدکننده سلب میکند. وی پیشنهاد داد: قوانین صادراتی باید حداقل شش ماه پیشازوقت اعلام شوند تا فعالان این حوزه بتوانند قراردادهای خود را با آگاهی و برنامهریزی دقیق مدیریت کنند.
رئیس اداره نظارت بر بهداشت عمومی و ایمنی غذایی دامپزشکی استان مرکزی در خصوص وضعیت کشتارگاهها، نصب سیستمهای اتوماتیک تخلیه شکم را اقدامی مؤثر در ارتقای سطح بهداشت محصولات دانست، اما تصریح کرد: اجرای این استانداردهای نوین، اگرچه هزینههای عملیاتی کشتارگاه را افزایش میدهد، اما نکته حائز اهمیت آن است که در مدلهای غیراتوماتیک، بخش قابلتوجهی از محتویات شکمی و ضایعات داخلی بهطور کامل تخلیه نمیشود و همین مواد زائد، بهعنوان بخشی از وزن محصول، به سفره مردم میرسید و مصرفکننده عملاً بهای آن ضایعات را پرداخت میکرد.
وی افزود: با راهاندازی سیستمهای اتوماتیک، تخلیه محتویات شکمی بهصورت کامل انجام شده و محصول نهایی، عاری از هرگونه ضایعات داخلی است؛ هرچند این فرایند موجب افزایش قیمت تمامشده هر کیلوگرم محصول میشود، اما در واقع قیمت بالاتر، نه بهمعنای گرانتر شدن کالای مشابه، بلکه بازتابی از حذف وزن اضافی ضایعات و ارائه محصولی با خلوص، کیفیت و سلامت بالاتر است. به گفته وی، متأسفانه افزایش قیمت نهایی، با استقبال کمتر مصرفکنندگان مواجه شده و این امر، نشاندهنده ضرورت آگاهسازی عمومی درباره تفاوت «قیمت واقعی محصول خالص» با «قیمت سابق محصول همراه با ضایعات» است.
وی، دو راهکار کلیدی شامل حمایت های لازم برای جبران بخشی از هزینههای اضافی تولید و همچنین، همکاری گسترده دستگاه های تخصصی با رسانهها برای تبیین مزایای محصولات بهداشتی و آگاهسازی مصرفکنندگان از ارزش افزوده ایمنی مواد غذایی برای برونرفت از این وضعیت ارائه داد و تأکید کرد: بدون همراهی افکار عمومی و حمایت مالی دولت، ادامه مسیر ارتقای سلامت مواد غذایی با دشواریهای مضاعفی روبرو خواهد بود.
نظر دهید